به طور کلی بروز هرگونه عفونتی در بدن مستلزم رسیدگی فوری و درمان به موقع است. چرا که اگر درمان به درستی و به موقع صورت نگیرد، ممکن است ابتلا به مرگ حتمی بیمار را در پی داشته باشد. عفونت خون نیز از این قاعده مستثنی نیست و حتی ابتلا به آن نیازمند پیگیری جدیتری نسبت به سایر عفونتها خواهد داشت.
حال آنکه برخی عفونت خون را مرتبط با سرطان میدانند که در این مقاله بای بای سرطان این موضوع را مورد هدف قرار دادهایم و به بررسی کامل عفونت ادراری و ارتباط آن با سرطان میپردازیم.
عفونت خون چیست؟
یک مشکلی جدی است که به واسطه ورود باکتریها به درون گردش خون ایجاد میشود. بسیار کشنده است و به سرعت میتواند باعث بروز شوک سپتیک و مرگ بیمار شود.
زمانی ایجاد میشود که باکتریها باعث بروز مشکل در یک ارگان و یا در بخشی از بدن میشوند و به واسطه پیشرفت و رشد بیشتر باکتریها، وارد جریان خون میشود.
وجود باکتری در خون را به اصطلاح سپتیسمیا میگویند که باعث بروز بیماری سپسیس در بیمار میشود.
سپسیس (sepsis) وضعیتی خطرناک است که در صورت عدم درمان به موقع، میتواند مرگ بیمار را رقم بزند.
یکی از مهمترین نکات این است که بروز هرگونه عفونت فارغ از آنکه چه چیزی باعث ایجاد آن شده است، میتواند منجر به بروز سپسیس شود.
البته که تشخیص به موقع و درمان امری حیاتی و مهم است اما شناخت ریسک فاکتورها و نحوه پیشگیری از بروز این مشکل امری مهمتر خواهد بود.
علل بروز عفونت خون
بیشتر در ارگانهایی مثل ریه، شکم و سیستم ادراری ایجاد میشوند. عفونت خون بیشتر در کسانی ایجاد میشود که مدتی طولانی در بیمارستان بستری هستند، چرا که ریسک بروز این بیماری در بیمارستان بسیار بیشتر است.
اصلیترین علل بروز در بیماران شامل موارد زیر است:
- در محل گزیدگی حشرات
- کلیه و مجاری ادراری
- ریوی
- سطح پوست
- کشیدن دندان و یا عفونت یکی از دندانهای خراب
چه کسانی عفونت خون میگیرند
عفونت خون یا سپسیس میتواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد، اما برخی افراد در معرض خطر بالاتری هستند. در اینجا چند گروه از افراد که بیشتر در معرض خطر عفونت خون هستند را معرفی میکنم:
افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف:
- بیماران مبتلا به سرطان، خصوصاً کسانی که تحت شیمیدرمانی یا پرتودرمانی هستند.
- بیماران مبتلا به بیماریهای خودایمنی که داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی مصرف میکنند.
- افراد مبتلا به HIV/AIDS.
افراد مسن:
افراد بالای 65 سال به دلیل کاهش کارایی سیستم ایمنی بدن.
نوزادان و کودکان خردسال:
به ویژه نوزادان نارس یا آنهایی که سیستم ایمنی ضعیفتری دارند.
بیماران بستری در بیمارستان:
- افرادی که دارای زخمهای جراحی، کاتترها یا لولههای وریدی هستند.
- کسانی که در بخش مراقبتهای ویژه (ICU) بستری هستند.
افراد مبتلا به بیماریهای مزمن:
افرادی که به دیابت، بیماریهای کلیوی، بیماریهای قلبی، یا بیماریهای ریوی مزمن مبتلا هستند.
افراد دارای عفونتهای شدید:
کسانی که به عفونتهای باکتریایی، ویروسی یا قارچی شدید مبتلا شدهاند.
افراد دچار آسیبهای جسمی شدید:
کسانی که دچار سوختگیهای وسیع، تصادفات شدید یا زخمهای عمیق شدهاند.
این افراد به دلیل وضعیتهای خاص بدنی و یا درمانهای پزشکی که دریافت میکنند، بیشتر در معرض خطر عفونت خون قرار دارند و باید تحت مراقبتهای ویژه قرار گیرند.
آیا عفونت خون همان سرطان است؟
سرطان خون ارتباط چندانی با عفونتهای خونی ندارد اما ممکن است ابتلا به سرطان به واسطه تضعیف سیستم ایمنی، منجر به بروز عفونت در فرد شود.
بیشتر سرطانهای خون در مغز استخوان ایجاد میشوند، جایی که سلولهای خونی در آن جا تولید و بالغ میشوند.
سرطانهای خون، در مغز استخوان ایجاد میشوند و باعث رشد بیرویه و غیرقابل کنترل سلولهای بنیادی در آن ناحیه میشوند که همین امر باعث ایجاد تومورهایی در بافت استخوان میشود و این موضوع موجب بروز مشکلاتی در زمینه تولید و رشد سلولهای خونی میشود.
در نتیجه آن، تضعیف سیستم ایمنی، کم خونی و بروز خونریزیهای شدید اتفاق میافتد.
نحوه تشخیص عفونت خون
تشخیص توسط خود شخص بسیار سخت بوده و تقریبا غیرممکن است، بنابراین بهترین راه برای تشخیص وجود سپسیس مراجعه به پزشک میباشد.
پزشک متخصص ابتدا معاینات فیزیکی را انجام میدهد و دمای بدن و فشار خون فرد را اندازه گیری میکند.
اگر پزشک با توجه به علائم بالینی فرد به وجود عفونت مشکوک شود، آزمایشات بیشتری برای بیمار تجویز خواهد کرد .
تشخیص این بیماری به واسطه تستهای زیر انجام میشود:
- بررسی سطح اکسیژن خون
- تعداد فاکتور های خونی و گلبول های قرمز
- بررسی میزان فاکتور های انعقادی
- اسکن قفسه سینه
- بررسی عملکرد کلیه و میزان الکترولیت ها
در صورتی که پزشک مشکلاتی را در عملکرد کلیه و کبد بیمار مثل اختلالات الکترولیتی تشخیص دهد و یا بیمار زخمهای پوستی در سطح بدن خود داشته باشد، پزشک نمونههایی را از ترشحات زخم برمیدارد تا جهت وجود باکتریها در آزمایشگاه مورد بررسی قرار گیرد.
علائم عفونت ادراری
عفونت مجاری ادراری که به عفونت ادراری نیز شناخته میشود، شامل درگیری هر یک از نواحی سیستم ادراری همچون کلیهها، مثانه و مجاری ادراری میشود .
بیشتر عفونتهای ادراری در قسمت تحتانی سیستم ادراری ایجاد میشوند و مثانه و مجاری ادراری را درگیر میکنند.
خانومها در معرض خطر بیشتری جهت ابتلا قرار دارند و در آنها بیشتر اتفاق میافتد.
این بیماری ممکن است علائم واضحی نداشته باشد اما در صورت بروز، علائم، شامل موارد زیر میشود:
- احساس دفع ادرار فوری که از بین نمیرود
- احساس سوزش بسیار زیاد در هنگام دفع ادرار
- ادرار بسیار بد بو
- دردهای لگنی بخصوص در خانومها
- علائم وجود خون در ادرار و یا ادرار قرمز و یا صورتی رنگ
در افراد مسن علائم عفونت ادراری ممکن است با سایر مشکلات و بیماریها اشتباه گرفته شود.
در حقیقت این بیماری زمانی اتفاق میافتد که باکتریها از طریق مجرای ادراری وارد مثانه شده و در آن جا پخش شوند.
سیستم ادراری جوری طراحی شده است تا عوامل خارجی و باکتریها را از سیستم ادراری خارج کند اما این مکانیزم دفاعی همیشه موفق نیست و در شرایط بیماری، باکتریها در مثانه و مجاری ادراری رشد و گسترش مییابند.
نحوه ایجاد عفونت ادراری
به دو روش قسمتهای مختلف سیستم ادراری باعث بروز عفونت ادراری میشوند که شامل :
1. مثانه:
این قسمت از سیستم ادراری، معمولا توسط باکتری اشریشیا کلای درگیر میشود. این باکتری بیشتر در دستگاه گوارش دیده میشود. در مواقعی، انجام رابطه جنسی نیز ممکن است باعث بروز آن شود.
به دلیل آناتومی خاص خانومها و نزدیک بودن مقعد به مجرای ادراری، حرکت باکتریها به سمت مجرای ادراری و مثانه راحتتر بوده و احتمال بروز بیماری در این افراد بسیار شایعتر است.
2. مجاری ادراری:
این قسمت از سیستم ادراری زمانی دچار این مشکل میشود که باکتری مختص دستگاه گوارشی از مقعد به سمت مجاری ادراری حرکت کند.
عفونتهای مجرای ادراری همچنین میتوانند به واسطه بیماریهای مقاربتی که شامل کلامیدیا و هرپس تناسلی میباشد نیز ایجاد شوند چرا که فاصلهی واژن و مجاری ادراری بسیار کم است.
قویترین آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری
آنتی بیوتیکها معمولا خط اول درمان هر عفونتی از جمله سیستم ادراری هستند. میزان سلامت عمومی بیمار و نوع باکتری که در ادرار یافت میشود، مشخص میکند که از چه آنتی بیوتیکی برای درمان استفاده شود و مدت استفاده از این آنتی بیوتیکها تا چه زمانی باشد.
سه نوع کلی وجود دارد که با طیف مختلفی از آنتی بیوتیکها قابل درمان هستند و میتوان آنها را درمان کرد.
1. ساده:
معمولا از دارو برای درمان استفاده میشود. داروهایی که به کار گرفته میشوند شامل:
- تریمتوپریم
- فسفومایسین
- نیتروفورانتونین
- سفالکسین
- سفتریاکسون
علائم عفونتهای ادراری چند روز بعد از استفاده از داروها، از بین میرود اما برای ریشه کن شدن باکتریها و از بین رفتن آنها به طور کلی بهتر است داروها تا چند هفته (معمولا دو هفته) بعد نیز استفاده شوند.
در عفونتهایی که از وخامت و پیچیدگی کمتری برخوردارند، دورههای درمانی کوتاهتری مورد نیاز است و با ۱ تا 3 روز استفاده از داروهای تجویز شده، بیماری به طور کل از بین میرود.
پزشک متخصص ممکن است در کنار تجویز آنتی بیوتیکها، داروهای مسکن نیز برای بیمار در نظر گیرد تا سوزش و درد بیمار در هنگام دفع ادرار را تسکین دهد.
2. عفونتهای مکرر:
در صورتی که بیمار به صورت پی در پی و مکرر به عفونتهای ادراری دچار شود، از داروها و روشهای درمانی خاص استفاده میشود که شامل:
- آنتی بیوتیکهایی با دوز پایین که بیمار باید برای ۶ ماه یا بیشتر آنها را مصرف کند تا بیماری از بین برود.
- درمواقعی به دلیل آشنا بودن علائم بیماری تشخیص و درمان توسط خود فرد صورت میگیرد که در این صورت بیمار بهتر است با پزشک متخصص نیز مشورت کند .
- در صورتی که عفونت ادراری ایجاد شده به واسطه فعالیتهای جنسی باشد، بیمار باید بعد از انجام هر بار نزدیکی یک دوز از آنتی بیوتیک تجویزی مصرف کند.
- در شرایطی که بیمار پس از مصرف آنتی بیوتیکها دچار توقف قاعدگی میشود، از هورمون تراپی و استروژنتراپی واژینال برای درمان استفاده میشود .
3. شدید:
در شرایطی که بیمار دچار عفونتهای شدید نظیر عفونت خون شود، دیگر مصرف آنتی بیوتیکهای خوراکی جوابگو نخواهد بود و بیمار برای درمان باید در بیمارستان بستری شود و آنتی بیوتیکهای قوی و با دوز بالا به صورت وریدی و مستقیم دریافت کند.
نقش سیستم ایمنی در مدیریت عفونتهای خونی و ادراری برای بیماران سرطانی
اهمیت عملکرد صحیح سیستم ایمنی در جلوگیری از عفونتهای خونی و ادراری
سیستم ایمنی بدن به عنوان خط اول دفاع در برابر عفونتها عمل میکند. در بیماران سرطانی که تحت درمانهای تهاجمی مانند شیمیدرمانی و پرتودرمانی قرار دارند، سیستم ایمنی ضعیفتر میشود و خطر ابتلا به عفونتهای خونی و ادراری افزایش مییابد. به همین دلیل، حفظ عملکرد مناسب سیستم ایمنی برای پیشگیری از عفونت خون و سایر عفونتها حیاتی است.
راهکارهای تقویت سیستم ایمنی در بیماران سرطانی
راهکارهایی مانند مصرف مکملهای ویتامینی، تغذیه مناسب، ورزشهای سبک و کاهش استرس میتوانند به تقویت سیستم ایمنی بیماران سرطانی کمک کنند. انتخاب داروهای مناسب و مصرف آنتیبیوتیکهای پیشگیرانه تحت نظر پزشک نیز میتواند به کاهش خطر عفونت خون کمک کند.
نقش مانیتورینگ مداوم در جلوگیری از عفونت خون و عفونتهای ادراری در بیماران سرطانی
مانیتورینگ منظم علائم حیاتی و انجام آزمایشهای منظم خون و ادرار میتواند به شناسایی سریع عفونت خون و عفونتهای ادراری در بیماران سرطانی کمک کند. این اقدامات میتوانند به جلوگیری از عوارض جدی و بهبود سریعتر بیمار کمک کنند.
راهنمای تشخیص بهموقع عفونتهای خونی و ادراری در بیماران سرطانی
علائم هشداردهنده عفونتهای خونی و ادراری در بیماران سرطانی
علائمی مانند تب ناگهانی، لرز، تنگی نفس، تغییرات در رنگ و بوی ادرار، درد شدید در ناحیه لگن یا شکم و کاهش ناگهانی فشار خون میتواند نشاندهنده بروز عفونتهای خونی و ادراری باشد. بیماران سرطانی باید این علائم را جدی بگیرند و در صورت بروز، بهسرعت به پزشک مراجعه کنند.
آزمایشهای ضروری برای تشخیص سریع عفونتهای خونی در بیماران سرطانی
آزمایشهای خون، ادرار و اسکنهای تصویربرداری مانند CT و MRI برای تشخیص سریع عفونت خون در بیماران سرطانی بسیار مهم هستند. این آزمایشها به پزشکان کمک میکنند تا نوع باکتری یا ویروس موجود را شناسایی کرده و درمان مناسب را آغاز کنند.
نقش آموزش و آگاهی در تشخیص بهموقع عفونتهای خونی و ادراری
آموزش بیماران و مراقبان آنها در مورد علائم هشداردهنده و زمان مناسب برای مراجعه به پزشک میتواند به تشخیص زودهنگام و درمان مؤثر عفونت خون و عفونتهای ادراری کمک کند. برنامههای آموزشی بیمارستانی و کارگاههای آموزشی میتوانند به افزایش آگاهی بیماران کمک کنند.
بررسی تعاملات دارویی بین آنتیبیوتیکها و درمانهای سرطان در بیماران با عفونتهای ادراری و خونی
چالشهای تجویز آنتیبیوتیکها در بیماران سرطانی تحت درمانهای تهاجمی
تجویز آنتیبیوتیکها در بیماران سرطانی که تحت درمانهای تهاجمی مانند شیمیدرمانی و پرتودرمانی قرار دارند، با چالشهایی همراه است. برخی از آنتیبیوتیکها میتوانند با داروهای شیمیدرمانی تداخل داشته باشند و عوارض جانبی جدی ایجاد کنند. بنابراین، انتخاب داروی مناسب و تنظیم دوز باید با دقت انجام شود تا عفونت خون مدیریت شود.
توصیههای تخصصی برای کاهش خطر تعاملات دارویی در بیماران سرطانی
مشورت با پزشک متخصص انکولوژی و عفونی برای تنظیم دوز و انتخاب آنتیبیوتیک مناسب ضروری است. پزشکان باید تاریخچه دارویی بیمار را بهدقت بررسی کنند تا از هرگونه تداخل دارویی جلوگیری شود. استفاده از داروهای جایگزین و ترکیبی که تداخل کمتری دارند نیز میتواند مؤثر باشد.
نقش آزمایشهای پیگیری در مدیریت درمان دارویی بیماران سرطانی
آزمایشهای پیگیری مانند آزمایش خون و آنالیز دارویی میتواند به پزشکان کمک کند تا واکنش بیماران به داروها را بررسی کرده و در صورت نیاز، تغییراتی در برنامه درمانی ایجاد کنند. این اقدام میتواند به کاهش خطر عوارض جانبی و بهبود نتایج درمانی کمک کند.
کلام آخر
در این مقالهی بای بای سرطان ارتباط سرطان با عفونت را بررسی کردیم و به چالشها و نگرانیهایی که در خصوص آیا عفونت خون همان سرطان است، پرداختیم.
در سایت “بای بای سرطان“، هدف ما این است که اطلاعات دقیق و بهروز درباره تشخیص، درمان و مدیریت عفونتها در بیماران سرطانی ارائه دهیم. ارتباط بین عفونت خون و سرطان میتواند پیچیده باشد، اما با آگاهی بیشتر و مراقبتهای دقیق، میتوان این چالشها را مدیریت کرد و به بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک نمود. با امید به بهبودی و زندگی بهتر برای همه بیماران سرطانی.
شاید کلیشهای باشد اما بدانید سرطان پایان مسیر نیست، چیزی که در این مسیر مهم است روحیهی جنگندگی و امید شما به بهبودی است، پس امیدوار و قوی بمانید.
هدف ما در سایت بای بای سرطان این است که شما بتوانید امیدتان را تا زمان بهبودی از بیماری زنده نگه دارید.
منابع:
8 پاسخ
سلام من از طریق مثانه و نرفتن پیش دکتر متخصص و خود درمانی عفونت شدید خون گرفتم که الان از درد شکم نمیتونم بخابم خانوادمم اهمیت بهم نمیدن کی میمیرم؟به قلبم رسیده پخش شده ازمایشات مکرر دادم چطور زنده ام؟بعد بدنم بوی بد میگیره و ادرارم هم بوی بدی میده این دنیا و ادمهایش ماله خودتون چرا من؟
امیدت به خدا باشه برادر
بنده خدا کیلو چنده
این عفونت خون بد دردیه، من یکی از نزدیکانم عفونت خون گرفته 3 ماهه درگیریم خوب نمیشه. داره تو بدنش هم پخش میشه اما هیچکدوم از دکترا نمیتونن براش کاری کنن
درود بر شما. امیدوارم هرچه سریعتر سلامتی کامل حاصل بشه
سلام من یه سوال دارم. عفونت خون چند باشه خطرناکه
درود بر شما. عفونت خون زمانی خطرناک است که علائم زیر را داشته باشد: تب بالا یا پایین، افزایش ضربان قلب، تنفس سریع، فشار خون پایین و گیجی. اگر این علائم را مشاهده کردید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
من بچه م عفونت خون گرفته و خیلی نگرانم میخواستم بدونم آیا عفونت خون در نوزادان خطرناک است
بله، عفونت خون در نوزادان بسیار خطرناک است و نیاز به تشخیص و درمان فوری دارد.