آیا ممکن است فردی که در تمام عمر خود سیگار نکشیده است، به سرطان ریه مبتلا شود؟ پاسخ مثبت است. اگرچه مصرف سیگار مهم‌ترین عامل خطر شناختهشده سرطان ریه محسوب میشود، این بیماری فقط افراد سیگاری را درگیر نمی‌کند. قرار گرفتن در معرض دود دیگران، گاز رادون، آلودگی هوا، مواد سرطانزای محیط کار و برخی عوامل فردی نیز میتوانند در ابتلا به سرطان ریه نقش داشته باشند.
براساس اطلاعات مراکز معتبر سلامت، بخشی از موارد سرطان ریه در افرادی رخ میدهد که هرگز سیگار نکشیده‌اند. برای مثال، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC) تخمین می‌زند حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد موارد سرطان ریه در این کشور در افراد هرگزسیگاری رخ میدهد.
اما داشتن یک عامل خطر به این معنی نیست که فرد حتماً به سرطان مبتلا خواهد شد. از طرف دیگر، در بعضی بیماران نیز علت مشخصی برای بروز سرطان ریه پیدا نمیشود.
در این مقاله از بای‌بای‌سرطان بررسی می‌کنیم چرا افراد غیرسیگاری ممکن است به سرطان ریه مبتلا شوند، کدام عوامل خطر از نظر علمی شناخته‌شده‌تر هستند و چه اقداماتی می‌توان برای کاهش مواجهه با آنها انجام داد.
پاسخ کوتاه: آیا بدون سیگار کشیدن هم سرطان ریه ایجاد میشود؟
بله. سرطان ریه میتواند در افرادی که هرگز سیگار نکشیده‌اند نیز ایجاد شود.
مهم‌ترین عوامل شناختهشده یا مرتبط با افزایش خطر سرطان ریه در افراد غیرسیگاری عبارت‌اند از:
- قرار گرفتن در معرض دود سیگار دیگران
- مواجهه طولانیمدت با گاز رادون
- آلودگی هوای محیط و برخی آلودگی‌های داخل ساختمان
- تماس شغلی با مواد سرطان‌زا مانند آزبست و سیلیس بلورین
- سابقه خانوادگی و بعضی زمینه‌های ژنتیکی
- برخی بیماری‌های مزمن ریوی
- سابقه دریافت پرتودرمانی در ناحیه قفسه سینه
شدت خطر به نوع عامل، میزان و مدت مواجهه و ویژگی‌های فردی بستگی دارد.
سرطان ریه در افراد غیرسیگاری چقدر شایع است؟
سرطان ریه در افراد هرگزسیگاری کمتر از افرادی است که سابقه مصرف سیگار دارند؛ بااینحال، تعداد موارد آن قابل‌توجه است.
در مطالعات پزشکی، اصطلاح Never Smoker معمولاً برای فردی استفاده میشود که در طول زندگی کمتر از ۱۰۰ نخ سیگار کشیده است.
برآورد سهم سرطان ریه در این گروه میان کشورها و جمعیت‌های مختلف متفاوت است. برای نمونه، CDC سهم آن را در ایالات متحده حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد موارد سرطان ریه گزارش کرده است.
سرطان ریه در افراد غیرسیگاری اغلب از نوع سرطان ریه سلول غیرکوچک است و آدنوکارسینوم یکی از زیرنوع‌های شایع آن محسوب میشود.
بااینحال، نوع سرطان را نمیتوان فقط از روی سابقه سیگار مشخص کرد.
۱. دود سیگار دست دوم؛ عامل خطر مهم برای غیرسیگاریها
دود دست دوم (Secondhand Smoke) ترکیبی از دود حاصل از سوختن سیگار و دود بازدمی فرد سیگاری است.
افرادی که در خانه، محل کار یا فضاهای بسته در معرض دود دیگران قرار می‌گیرند، ممکن است بدون مصرف مستقیم سیگار، مواد سرطان‌زا را استنشاق کنند.
مواجهه با دود دست دوم یکی از عوامل شناختهشده افزایش خطر سرطان ریه در افراد غیرسیگاری است.
چگونه مواجهه را کاهش دهیم؟
مؤثرترین اقدام، ایجاد محیط کاملاً بدون دود در خانه و خودرو است.
باز کردن پنجره، روشن کردن پنکه یا استفاده از خوشبوکننده هوا نمی‌تواند مواجهه با دود سیگار را بهطور کامل از بین ببرد.
اگر یکی از اعضای خانواده سیگار می‌کشد، بهتر است درباره ترک دخانیات و جلوگیری از مصرف آن در فضاهای مشترک گفت‌وگو شود.
۲. گاز رادون؛ خطر پنهان در بعضی ساختمان‌ها
رادون (Radon) گازی رادیواکتیو، بی‌رنگ و بی‌بو است که بهطور طبیعی از تجزیه عناصر رادیواکتیو موجود در خاک و سنگ ایجاد میشود.
این گاز میتواند از مسیر شکاف‌های کف و دیوار، فونداسیون و برخی منافذ ساختمان وارد محیط داخلی شود.
مواجهه طولانیمدت با رادون یکی از علل شناختهشده سرطان ریه است. خطر آن در افرادی که هم‌زمان سیگار می‌کشند بیشتر است، اما افراد غیرسیگاری نیز در معرض خطر قرار دارند.
چگونه متوجه وجود رادون در خانه شویم؟
رادون با بو، رنگ یا علائم جسمی قابل‌شناسایی نیست. برای اطلاع از غلظت آن باید از آزمایش مخصوص رادون استفاده شود.
در مناطقی که خدمات آزمایش رادون وجود دارد، می‌توان از کیت‌های معتبر یا متخصصان اندازه‌گیری کمک گرفت.
اگر میزان رادون بالا باشد چه باید کرد؟
راهکار مناسب به ساختمان و نتیجه اندازه‌گیری بستگی دارد. ممکن است استفاده از سامانه‌های تخصصی کاهش رادون، مانند مکش گاز از زیر فونداسیون، ضرورت داشته باشد.
آب‌بندی شکاف‌ها میتواند بخشی از اقدامات اصلاحی باشد، اما بهتنهایی همیشه کافی نیست.
صرفاً باز کردن پنجره نیز راهکار قابل‌اتکایی برای کاهش پایدار رادون محسوب نمیشود.
۳. آلودگی هوا و افزایش خطر سرطان ریه
آلودگی هوای بیرون از ساختمان از عوامل محیطی مرتبط با سرطان ریه است.
یکی از مهم‌ترین آلاینده‌های مورد مطالعه، ذرات معلق ریز با قطر کمتر از ۲٫۵ میکرومتر یا PM2.5 است.
این ذرات میتوانند از منابعی مانند ترافیک، صنایع، نیروگاه‌ها و احتراق سوخت‌ها تولید شوند.
مطالعات نشان داده‌اند که مواجهه طولانیمدت با آلودگی هوای محیط با افزایش خطر سرطان ریه ارتباط دارد.
البته نمیتوان صرفاً براساس زندگی در یک شهر آلوده، خطر فردی یا احتمال ابتلای یک شخص را تعیین کرد.
چگونه مواجهه با آلودگی هوا را کاهش دهیم؟
در روزهایی که کیفیت هوا نامناسب است، بهتر است زمان فعالیت شدید در فضای باز کاهش یابد؛ به‌خصوص برای افرادی که بیماری قلبی یا ریوی دارند.
استفاده از دستگاه تصفیه هوای مناسب با فیلتر HEPA میتواند به کاهش ذرات معلق در محیط داخلی کمک کند.
ماسک تنفسی استاندارد و دارای تناسب مناسب با صورت، مانند N95، میتواند مواجهه با برخی ذرات معلق را کاهش دهد؛ اما در برابر تمام گازهای آلاینده محافظت یکسانی ندارد.
برای مطالعه بیشتر درباره اثرات عمومی آلایندهها بر خطر سرطان، می‌توانید مقاله «سرطان ناشی از آلودگی هوا» در بای‌بای‌سرطان را مطالعه کنید.
۴. مواد سرطان‌زا در محیط کار
برخی مشاغل ممکن است افراد را در معرض گردوغبارها، الیاف یا مواد شیمیایی سرطان‌زا قرار دهند.
خطر به ماده موردنظر، غلظت، مدت مواجهه و کیفیت اقدامات حفاظتی بستگی دارد.
آزبست
آزبست مجموعه‌ای از مواد معدنی الیافی است که در گذشته در برخی عایق‌ها، مصالح ساختمانی و تجهیزات صنعتی کاربرد گسترده داشت.
استنشاق الیاف آزبست میتواند خطر سرطان ریه را افزایش دهد و با بیماری‌هایی مانند آزبستوز و مزوتلیوما نیز ارتباط دارد.
سیلیس بلورین
گردوغبار سیلیس بلورین ممکن است هنگام برش سنگ، فعالیت‌های معدنی، تخریب ساختمان و برخی فرایندهای صنعتی ایجاد شود.
استنشاق طولانیمدت آن با افزایش خطر سرطان ریه مرتبط است.
آرسنیک، کروم شش‌ظرفیتی و ترکیبات نیکل
مواجهه شغلی با بعضی ترکیبات آرسنیک، کروم شش‌ظرفیتی و نیکل نیز از عوامل شناختهشده سرطان‌زایی برای ریه است.
دود و محصولات احتراق صنعتی
برخی مواجهه‌های شغلی با دود اگزوز دیزل، دوده و محصولات احتراق نیز میتوانند خطر سرطان ریه را افزایش دهند.
راه‌های کاهش خطر شغلی
کارکنان مشاغل پرخطر باید از سامانه‌های کنترل گردوغبار، تهویه موضعی، روش‌های کاری ایمن و تجهیزات حفاظت تنفسی مناسب استفاده کنند.
انتخاب ماسک یا رسپیراتور باید متناسب با نوع ماده و استانداردهای ایمنی شغلی باشد.
اگر سابقه مواجهه طولانی با مواد سرطان‌زا دارید، بهتر است آن را در پرونده پزشکی خود ثبت و هنگام مراجعه به پزشک مطرح کنید.
۵. سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی
سابقه سرطان ریه در بستگان درجه یک، مانند پدر، مادر، خواهر یا برادر، ممکن است با افزایش خطر ابتلا همراه باشد.
این ارتباط میتواند تحت تأثیر عوامل ژنتیکی، محیط مشترک خانواده یا ترکیبی از هر دو باشد.
بااینحال، داشتن سابقه خانوادگی به معنی ابتلای قطعی نیست.
آیا جهش‌های EGFR و ALK ارثی هستند؟
در برخی سرطان‌های ریه، به‌ویژه بعضی تومورهای افراد غیرسیگاری، تغییرات مولکولی مانند EGFR یا بازآرایی ALK شناسایی میشود.
اما نکته مهم این است که بیشتر این تغییرات، اکتسابی و مربوط به خود سلول‌های تومور هستند؛ نه تغییرات ارثی که فرد از والدین دریافت کرده باشد.
بنابراین، مثبت بودن EGFR یا ALK در آزمایش مولکولی تومور، بهتنهایی به معنی وجود بیماری ارثی در خانواده نیست.
در موارد نادر، بعضی تغییرات ژنتیکی ارثی ممکن است استعداد ابتلا را افزایش دهند. اگر چند عضو خانواده به سرطان ریه مبتلا شده‌اند یا الگوی خانوادگی غیرمعمولی وجود دارد، پزشک ممکن است مشاوره ژنتیک را پیشنهاد کند.
آیا افراد دارای سابقه خانوادگی باید هر سال CT بدهند؟
نه لزوماً.
سابقه خانوادگی یکی از عوامل ارزیابی خطر است، اما بهتنهایی به معنی ضرورت غربالگری سالانه با سیتیاسکن نیست.
تصمیم درباره بررسی‌های بیشتر باید براساس مجموعه عوامل خطر و توصیه پزشک باشد.
۶. بیماری‌های مزمن ریوی
برخی بیماری‌های مزمن ریه با افزایش احتمال سرطان ریه ارتباط دارند.
بیماری مزمن انسدادی ریه یا COPD
COPD با محدودیت جریان هوا و مشکلات تنفسی مزمن همراه است.
اگرچه مصرف سیگار یکی از علل اصلی آن است، افراد غیرسیگاری نیز ممکن است بر اثر مواجهه‌های محیطی یا عوامل دیگر به COPD مبتلا شوند.
مطالعات، ارتباطی میان COPD و افزایش خطر سرطان ریه نشان داده‌اند؛ اما بخشی از این ارتباط میتواند تحت تأثیر عوامل مشترک، از جمله سابقه دخانیات، باشد.
فیبروز ریوی
فیبروز ریوی با ایجاد بافت اسکار و تغییر ساختار طبیعی ریه همراه است.
بعضی انواع فیبروز ریوی، به‌ویژه فیبروز ریوی ایدیوپاتیک، با افزایش خطر سرطان ریه ارتباط دارند.
سابقه سل ریوی
برخی مطالعات ارتباطی میان سابقه سل و افزایش خطر سرطان ریه گزارش کرده‌اند.
بااینحال، وجود این ارتباط به معنی آن نیست که هر فرد مبتلا به سل در آینده دچار سرطان میشود.
آیا درمان بیماری‌های ریوی از سرطان پیشگیری میکند؟
درمان مناسب بیماری‌های مزمن ریه برای حفظ عملکرد تنفسی و کیفیت زندگی ضروری است.
اما نباید ادعا کرد که کنترل COPD، فیبروز یا سل بهطور قطعی مانع ایجاد سرطان ریه میشود.
اگر بیمار به بررسی یا پیگیری تصویربرداری نیاز داشته باشد، برنامه آن باید براساس تشخیص و شرایط فردی تعیین شود.
۷. سابقه پرتودرمانی قفسه سینه
دریافت پرتودرمانی در ناحیه قفسه سینه میتواند در بعضی شرایط با افزایش خطر سرطان ریه در سال‌های بعد همراه باشد.
میزان خطر به عواملی مانند سن هنگام درمان، دوز دریافتی ریه، حجم بافت در معرض تابش و مصرف دخانیات بستگی دارد.
این موضوع به معنی نامناسب بودن پرتودرمانی نیست؛ زیرا در بسیاری از سرطان‌ها، فواید درمان به‌مراتب بیشتر از خطرات احتمالی بلندمدت آن است.
روش‌های مدرن برنامه‌ریزی پرتودرمانی با هدف محدود کردن دوز بافت‌های سالم استفاده می‌شوند.
افرادی که سابقه پرتودرمانی قفسه سینه دارند، بهتر است این اطلاعات را در مراجعات پزشکی آینده مطرح کنند.
سایر عوامل احتمالی؛ چه چیزهایی هنوز قطعی نیستند؟
آلودگی هوای داخل ساختمان
استفاده از سوخت‌های جامد مانند زغال‌سنگ یا چوب برای پخت‌وپز و گرمایش، به‌ویژه در محیط‌هایی با تهویه ناکافی، ممکن است مواجهه با مواد سرطان‌زا را افزایش دهد.
بهبود تهویه و استفاده از سوخت‌ها و تجهیزات کم‌آلاینده میتواند مواجهه را کاهش دهد.
تغذیه و مکمل‌ها
هیچ رژیم غذایی یا مکمل مشخصی وجود ندارد که ثابت شده باشد از سرطان ریه در همه افراد غیرسیگاری جلوگیری میکند.
داشتن رژیم غذایی متعادل برای سلامت عمومی مفید است؛ اما نباید آن را جایگزین کنترل عوامل خطر شناختهشده دانست.
همچنین مصرف مکمل‌های بتاکاروتن با دوز بالا در بعضی مطالعات روی افراد سیگاری یا دارای مواجهه با آزبست، با افزایش خطر سرطان ریه همراه بوده است.
بنابراین، مصرف مکمل‌های پر‌دوز با هدف پیشگیری از سرطان بدون توصیه پزشکی مناسب نیست.
چاقی و کم‌تحرکی
رابطه وزن بدن، فعالیت بدنی و سرطان ریه پیچیده است و در مطالعات ممکن است تحت تأثیر مصرف دخانیات و سایر عوامل قرار بگیرد.
فعالیت بدنی و حفظ سلامت متابولیک توصیه می‌شوند، اما نمیتوان آنها را به‌عنوان روش اختصاصی و اثبات‌شده جلوگیری از سرطان ریه در افراد غیرسیگاری معرفی کرد.
جدول خلاصه عوامل خطر سرطان ریه به‌جز سیگار
|
عامل خطر |
وضعیت شواهد |
اقدام کاربردی |
|---|---|---|
|
دود دست دوم |
عامل خطر شناختهشده |
ایجاد خانه و خودرو بدون دود |
|
رادون |
عامل خطر شناختهشده |
آزمایش و کاهش اصولی رادون |
|
آلودگی هوا |
شواهد قوی درباره افزایش خطر |
کاهش مواجهه با ذرات معلق |
|
آزبست و سیلیس |
عوامل خطر شغلی شناختهشده |
کنترل مواجهه و حفاظت تنفسی |
|
سابقه خانوادگی |
مرتبط با افزایش خطر |
اطلاع به پزشک و ارزیابی فردی |
|
COPD و فیبروز ریوی |
ارتباط مشاهده‌شده در مطالعات |
درمان و پیگیری بیماری زمینه‌ای |
|
پرتودرمانی قبلی قفسه سینه |
خطر وابسته به نوع و میزان مواجهه |
ثبت سابقه درمان و پیگیری متناسب |
آیا سرطان ریه در افراد غیرسیگاری علائم متفاوتی دارد؟
علائم سرطان ریه در افراد غیرسیگاری الزاماً با افراد سیگاری متفاوت نیست.
برخی بیماران در مراحل اولیه علامت مشخصی ندارند. در دیگران ممکن است نشانه‌هایی مانند سرفه مداوم، تنگی نفس، درد قفسه سینه، خلط خونی، کاهش وزن بدون دلیل یا عفونت‌های تنفسی تکرارشونده دیده شود.
این علائم اختصاصی سرطان نیستند، اما اگر جدید، مداوم یا رو به تشدید باشند، باید بررسی شوند.
خلط خونی، تنگی نفس شدید یا درد شدید قفسه سینه نیازمند ارزیابی پزشکی فوری هستند.
آیا افراد غیرسیگاری باید غربالگری سرطان ریه انجام دهند؟
غربالگری با بررسی فرد بدون علامت، با هدف شناسایی زودهنگام بیماری انجام میشود.
روش اصلی غربالگری سرطان ریه در افراد واجد شرایط، سیتیاسکن با دوز پایین یا LDCT است.
اما غربالگری سالانه LDCT در حال حاضر بهطور عمومی برای تمام افراد هرگزسیگاری توصیه نمیشود؛ حتی اگر یکی از عوامل خطر محیطی را داشته باشند.
معیارهای غربالگری در افراد دارای سابقه سیگار
طبق راهنمای انجمن سرطان آمریکا (ACS)، غربالگری سالانه با LDCT برای افراد بدون علامت ۵۰ تا ۸۰ ساله که حداقل ۲۰ پاکت-سال سابقه سیگار دارند و اکنون سیگار می‌کشند یا قبلاً سیگار می‌کشیده‌اند، توصیه میشود؛ مشروط به اینکه وضعیت سلامت و امکان بهره‌مندی از درمان در تصمیم‌گیری لحاظ شود.
در این راهنما، مدت‌زمان سپری‌شده از ترک سیگار بهتنهایی معیار حذف از غربالگری نیست.
در مقابل، راهنمای USPSTF برای همین گروه سنی و سابقه حداقل ۲۰ پاکت-سال، شرط سیگار کشیدن فعلی یا ترک در ۱۵ سال گذشته را نیز در نظر می‌گیرد.
پاکت-سال یعنی چه؟
پاکت-سال برابر است با تعداد پاکت سیگار مصرفی در روز ضرب‌در تعداد سال‌های مصرف.
برای مثال، مصرف روزانه یک پاکت سیگار به مدت ۲۰ سال برابر با ۲۰ پاکت-سال است.
اگر هرگز سیگار نکشیده‌ام اما نگرانم چه کنم؟
بهتر است درباره نوع و مدت مواجهه با رادون، دود دست دوم، مواد شغلی، سابقه خانوادگی و بیماری‌های ریوی با پزشک گفت‌وگو کنید.
ممکن است براساس علائم یا یافته‌های بالینی، بررسی تشخیصی لازم باشد؛ اما این موضوع با غربالگری دوره‌ای افراد بدون علامت متفاوت است.
تفاوت غربالگری با بررسی علائم چیست؟
این تفاوت بسیار مهم است.
اگر فرد هیچ علامتی ندارد، تصمیم درباره غربالگری براساس معیارهای مشخص و سنجش فواید و مضرات انجام میشود.
اما اگر فرد سرفه خونی، سرفه مداوم غیرمعمول، تنگی نفس جدید یا علائم نگران‌کننده دیگری داشته باشد، پزشک ممکن است حتی بدون سابقه سیگار، بررسی تشخیصی درخواست کند.
بنابراین، واجد شرایط نبودن برای غربالگری به معنی نادیده گرفتن علائم نیست.
چگونه خطر سرطان ریه را بدون سیگار کشیدن کاهش دهیم؟
اگرچه پیشگیری کامل از سرطان ریه ممکن نیست، چند اقدام میتواند مواجهه با عوامل خطر شناختهشده را کاهش دهد:
- محیط خانه و خودرو را کاملاً بدون دود نگه دارید.
- در صورت امکان، غلظت رادون ساختمان را با روش معتبر اندازه‌گیری کنید و در صورت بالا بودن، برای کاهش آن اقدام کنید.
- در روزهای آلوده، میزان مواجهه با هوای بیرون را متناسب با شرایط کاهش دهید.
- در محیط کار، استانداردهای کنترل گردوغبار و مواد سرطان‌زا را رعایت کنید.
- برای پخت‌وپز و گرمایش، تا حد امکان از سوخت‌ها و تجهیزات کم‌آلاینده و تهویه مناسب استفاده کنید.
- بیماری‌های مزمن ریوی را تحت نظر پزشک پیگیری کنید.
- سابقه خانوادگی سرطان و مواجهه‌های مهم محیطی یا شغلی را با پزشک در میان بگذارید.
این اقدامات میتوانند به کاهش خطر یا مواجهه کمک کنند، اما تضمین نمی‌کنند که سرطان ریه ایجاد نشود.
سؤالات متداول
آیا کسی که هرگز سیگار نکشیده ممکن است سرطان ریه بگیرد؟
بله. دود دست دوم، رادون، آلودگی هوا، مواد سرطانزای شغلی و بعضی عوامل فردی میتوانند در بروز سرطان ریه نقش داشته باشند.
مهم‌ترین علت سرطان ریه در افراد غیرسیگاری چیست؟
یک علت واحد برای همه بیماران وجود ندارد. رادون و دود دست دوم از عوامل شناختهشده هستند و آلودگی هوا و مواجهه‌های شغلی نیز اهمیت دارند.
آیا آلودگی هوا بهتنهایی باعث سرطان ریه میشود؟
مواجهه طولانیمدت با آلودگی هوا میتواند خطر سرطان ریه را افزایش دهد، اما نمیتوان علت بیماری یک فرد مشخص را صرفاً براساس محل زندگی تعیین کرد.
آیا سرطان ریه ارثی است؟
بیشتر موارد سرطان ریه مستقیماً ناشی از یک سندرم ارثی شناختهشده نیستند؛ بااینحال، سابقه خانوادگی و بعضی استعدادهای ژنتیکی ممکن است خطر را افزایش دهند.
آیا جهش EGFR یعنی سرطان از والدین به ارث رسیده است؟
خیر. بیشتر تغییرات EGFR شناساییشده در تومورهای ریه اکتسابی هستند و بهتنهایی نشاندهنده ارثی بودن بیماری نیستند.
آیا دود قلیان دیگران نیز خطر دارد؟
قرار گرفتن در معرض دود قلیان میتواند باعث استنشاق مواد مضر شود. بهتر است از فضاهای بستهای که در آنها قلیان مصرف میشود، دوری کنید.
آیا زندگی در کنار بزرگراه خطر سرطان ریه را افزایش میدهد؟
مواجهه طولانیمدت با آلودگی ناشی از ترافیک ممکن است در افزایش خطر نقش داشته باشد. میزان خطر به غلظت آلایندهها و مدت مواجهه بستگی دارد.
آیا دستگاه تصفیه هوا از سرطان ریه پیشگیری میکند؟
دستگاه مناسب میتواند میزان بعضی ذرات معلق داخل ساختمان را کاهش دهد، اما ثابت نشده است که بهتنهایی از سرطان ریه جلوگیری کند.
آیا افراد غیرسیگاری باید هر سال سیتیاسکن ریه بدهند؟
بهطور عمومی خیر. غربالگری سالانه برای همه افراد هرگزسیگاری توصیه نمیشود و تصمیمهای خاص باید با پزشک گرفته شوند.
آیا سرطان ریه در غیرسیگاریها درمانپذیر است؟
بسته به نوع و مرحله سرطان، گزینههای درمانی مختلفی وجود دارد. در بعضی بیماران، تغییرات مولکولی تومور میتوانند امکان استفاده از درمانهای هدفمند را فراهم کنند.
کلام آخر
سرطان ریه فقط بیماری افراد سیگاری نیست. قرار گرفتن در معرض دود دیگران، رادون، آلودگی هوا، مواد سرطانزای شغلی و بعضی عوامل فردی میتوانند خطر ابتلا را در افراد غیرسیگاری افزایش دهند.
بااینحال، داشتن عامل خطر به معنی ابتلای قطعی نیست و در بعضی بیماران نیز علت مشخصی پیدا نمیشود.
مؤثرترین رویکرد، کاهش مواجهه با عوامل خطر شناختهشده، رعایت اصول ایمنی محیطی و شغلی و پیگیری علائم غیرمعمول است. همچنین باید میان غربالگری افراد بدون علامت و بررسی تشخیصی افراد دارای علائم تفاوت قائل شد.
اگر سابقه خانوادگی مهم، مواجهه شغلی طولانیمدت یا علائم تنفسی مداوم دارید، ارزیابی پزشکی میتواند به تعیین اقدامات مناسب کمک کند.
این مقاله برای افزایش آگاهی عمومی تهیه شده است و جایگزین تشخیص یا توصیه پزشکی فردی نیست.
نظراتِ خوانندگان
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باش.